Podczas drugiej części webinaru dokończymy temat wpływu warunków otoczenia – ruchu powietrza, wilgotności i elektrostatyki – na stabilność druku UV. Główną część spotkania poświęcimy praktycznej eksploatacji urządzenia: czynnościom wykonywanym przez operatora codziennie i okresowo, roli przeglądów technicznych oraz rozpoznawaniu zużycia podstawowych elementów.
Na konkretnych przykładach pokażemy również, jak reagować na brakujące dysze, zanik koloru, powietrze w układzie, problemy z białym atramentem, banding czy misting. Uczestnicy poznają bezpieczną kolejność diagnostyki oraz dowiedzą się, co może zrobić operator, a kiedy należy zwrócić się do serwisu.
Wyjdziecie z gotowym rytmem obsługi: co sprawdzić przed startem, na co patrzeć w trakcie długiego wydruku i jak zaparkować maszynę po pracy. Do tego zakres czynności cotygodniowych i comiesięcznych, który da się wpiąć w kartę obsługi okresowej.
Jeden powtarzalny schemat – objaw, hipotezy, test, diagnoza, działanie, kontrola rezultatu – przećwiczony na kilkunastu realnych objawach: brakujących dyszach, zaniku koloru, powietrzu w damperze, bandingu i mistingu. Zmieniamy jeden parametr naraz i wiemy, czego dowodzi każdy test.
Jasna granica między tym, co może zrobić operator, a tym, co należy zostawić serwisowi. Oraz wzór zgłoszenia – objaw zamiast gotowej diagnozy, testy dysz przed i po czyszczeniu, zdjęcia, materiał i tryb druku – który skraca czas diagnozy i przywrócenia produkcji.
W pierwszej części rozłożyliśmy maszynę na części pierwsze. W drugiej przechodzimy do praktyki: co robić przy drukarce codziennie, co okresowo i jak zareagować na objaw, zanim zatrzyma produkcję.
Jedenaście przypadków z hali. Każdy od tego, co widzi operator, przez możliwe przyczyny, po test, który je rozdziela.
Nie widzisz swojego przypadku? Napisz go na czacie w trakcie spotkania – omówimy go na żywo.
Każdy przypadek omawiamy tak samo: co widzi operator, jakie są możliwe przyczyny, jakie proste testy pozwalają je rozdzielić, co może zrobić operator i kiedy trzeba wezwać serwis.
Dla operatorów, technologów, kierowników produkcji i utrzymania ruchu – dla tych, którzy stoją przy maszynie albo odpowiadają za jej dostępność. Druga część jest samodzielna: każdy przypadek omawiamy od objawu, więc nie trzeba było być na pierwszym spotkaniu.
